Wat is een kostprijsopbouw?

De kostprijsopbouw is de calculatie, uitgesplitst in regels: materiaal, elke verspaanregel per opspanning, instellen, programmeren, uitbestede bewerkingen zoals anodiseren en, waar van toepassing, gereedschap en andere eenmalige kosten. Elke regel toont zijn invoer, zoals tijd maal tarief of gewicht maal kiloprijs. Onderaan staat de kostprijs per stuk, vaak voor meerdere aantallen, omdat eenmalige posten, als je ze over de serie verdeelt, bij een groter aantal over meer stuks vallen. Marge en verkoopprijs vallen erbuiten: de opbouw eindigt bij de kostprijs.

Hoe werkt de kostprijsopbouw in de praktijk?

Met een opbouw kun je een prijs controleren en uitleggen. Vraagt een inkoper waarom een onderdeel duurder uitvalt dan verwacht, dan wijs je de regel aan, bijvoorbeeld een extra opspanning of een uitbestede nabehandeling. Hebben twee collega's hetzelfde onderdeel verschillend gecalculeerd, dan zie je welke invoer afwijkt en niet alleen dat de totalen verschillen. Bij een investeringsvraag laat de opbouw zien welke regels een andere machine of een ander spanmiddel zou raken. Hoe gedetailleerd de opbouw is, hangt af van je calculatiemethode: zitten gereedschap of indirecte kosten in het uurtarief, dan staat die post niet als eigen regel in de opbouw.

Waarmee wordt de kostprijsopbouw vaak verward?

De kostprijsopbouw is niet de offerte: de offerte geeft de klant een verkoopprijs per aantal, de opbouw onderbouwt de kostprijs daaronder. Het is ook niet de routing: de routing legt de volgorde van bewerkingen vast, de opbouw zet er kosten tegenover.

Hoe zie je de kostprijsopbouw in Blake?

In Blake staan materiaal, verspanen, nabehandeling, instellen en programmeren als aparte regels, per stuk en per serie, met een staffel en het uurtarief per machine. Uitbestede bewerkingen komen als eigen regel uit je bibliotheek; ontbreekt een prijs, dan blijft die open. Elke uitkomst staat gemarkeerd als schatting. Meer over calculatie.