Wat is een routing?

Ze loopt van uitgangsmateriaal tot goedgekeurd onderdeel, en de geplande tijd per stap bestaat meestal uit een insteltijd en een tijd per stuk. Een typische routing: zagen, frezen in twee opspanningen, harden bij een toeleverancier, slijpen, meten. Uitbestede stappen en meetstappen horen er net zo goed in als verspanen. Andere namen zijn maakroute en bewerkingsroute.

Waar hangt de routing van af?

Welke route je kiest, hangt af van materiaal en uitgangsvorm, de eisen van de tekening, het machinepark, wat je uitbesteedt, het aantal stuks en de beschikbare spanmiddelen. De volgorde speelt mee: wordt een deel na het voorbewerken gehard, dan kan vervorming om een opmaat vragen en om een nabewerking door slijpen of hardverspanen. Een nabehandeling als anodiseren komt meestal na het laatste maatbepalende verspanen; geldt een maat na de behandeling, dan houd je bij het verspanen rekening met de laagopbouw of maskeer je het vlak. Vaak is er voor één onderdeel meer dan één verdedigbare route.

Hoe werkt de routing in de praktijk?

De routing bepaalt welke regels een calculatie krijgt: welke machines met welk uurtarief, hoe vaak je instelt, wat er uitbesteed wordt en hoe lang het deel onderweg is. Een andere route kan kostprijs en doorlooptijd verschuiven terwijl het onderdeel hetzelfde blijft. Bij een herhaalorder is de vastgelegde route een vertrekpunt, zolang machinepark, revisie en aantallen gelijk zijn gebleven. Wijkt de vloer af van de geplande route, dan zijn nacalculatie en voorcalculatie niet meer stap voor stap te vergelijken.

Waarmee wordt de routing vaak verward?

Routing en procesplan worden door elkaar gebruikt, maar verschillen in diepgang: het procesplan legt per stap de technische uitvoering vast, met opspanningen, gereedschap en meetmomenten, de routing vooral volgorde, werkplek en tijd. Bij een procesketen ligt de nadruk op de samenhang van alle processen tot het goedgekeurde onderdeel, ongeacht waar ze plaatsvinden; de routing legt de geplande uitvoering vast. En een NC-programma beschrijft de bewegingen en functies van één machine, meestal voor één bewerkingsstap.

Hoe zie je de routing in Blake?

Per route leg je in Blake de opspanningen vast; je accepteert ze of maakt ze ongedaan. De calculatie hanteert per machine je eigen uurtarief en zet instellen en programmeren als aparte regels naast verspanen. Een uitbestede stap, zoals anodiseren of harden, komt als losse regel uit je bibliotheek van toeleveranciers; zonder prijs blijft die regel open. Meer over werkplaats.