Wat is een calculatieregel?

Een calculatieregel is één post in een calculatie: het uitgangsmateriaal, verspanen in een opspanning, instellen, programmeren of een uitbestede bewerking. De invoer verschilt per regel. Bij verspanen is dat een tijd en een uurtarief, bij materiaal een gewicht en een kiloprijs of een lengte en een meterprijs, bij uitbesteed werk de prijs van de leverancier, eventueel met een minimum per partij. Daarnaast heeft een regel een grondslag: hij telt per stuk, per serie of één keer per onderdeel.

Hoe werkt een calculatieregel in de praktijk?

Omdat de kostprijs uit regels bestaat, corrigeer je gericht. Twijfel je aan de tijd voor één opspanning, dan pas je die regel aan zonder de rest opnieuw te doen. De grondslag bepaalt hoe de staffel zich gedraagt: een regel per serie wordt bij een groter aantal lichter per stuk, een regel per stuk niet. Een verkeerde grondslag, bijvoorbeeld programmeren per stuk, vertekent elk aantal. Hoe fijn je de regels opdeelt, is een afweging: per bewerking geeft meer inzicht, maar ook meer invoer.

Waarmee wordt een calculatieregel vaak verward?

Een calculatieregel is geen bewerking: de bewerking is een stap in de route, de regel is de post in de kostprijs, en één regel kan meer bewerkingen dekken. Het is ook geen offerteregel: op de offerte staat per onderdeel en aantal de verkoopprijs, meestal zonder de opbouw.

Hoe zie je een calculatieregel in Blake?

In Blake bestaat elke calculatie uit regels voor materiaal, verspanen, nabehandeling, instellen en programmeren, elk met tijd, tarief en aantal. Corrigeer je een regel, dan geef je een reden op; de vorige waarde blijft staan, met wie hem wijzigde, wanneer en waarom. Meer over calculatie.