BegrippenSoort begrip: BlakeVoorstel
Wat is een voorstel in Blake?
In Blake is een voorstel een waarde uit de tekening, zoals materiaal of ruwheid, die klaarstaat tot iemand haar bevestigt of corrigeert.
Voorstellen zijn er voor materiaal, algemene tolerantie, ruwheid, nabehandeling en schroefdraad. Een voorstel is nog geen eis. Het wordt een vastgestelde eis zodra iemand van je team het bevestigt of corrigeert naar wat de tekening werkelijk vraagt.
Hoe werkt een voorstel in de praktijk?
Op de tekening van een roestvaststalen flens staat bijvoorbeeld 1.4404, terwijl het voorstel 1.4301 aangeeft. Wie titelblok en aanzichten ernaast legt, vindt het verschil en corrigeert. Wordt zo'n waarde zonder controle overgenomen, dan rust de calculatie op het verkeerde materiaal en komt de fout pas aan het licht bij het materiaalcertificaat, een materiaalanalyse of de klant. Omdat 1.4404 molybdeen bevat en als halffabricaat meestal duurder is, kan ook de materiaalprijs in de calculatie te laag uitvallen. Controleren kost meestal minder tijd dan overtypen: je vergelijkt en beslist per waarde. Bij een herhaalonderdeel op een nieuwe revisie bevestig je de ongewijzigde waarden snel en richt je je aandacht op wat veranderde.
Waarmee wordt een voorstel vaak verward?
Een voorstel is geen bevestigde eis: de eis is door een persoon vastgesteld, het voorstel wacht daarop. Het is ook geen schatting: een schatting is een berekende tijd of een bedrag in de calculatie, een voorstel is een waarde van de tekening.
Hoe zie je een voorstel in Blake?
Materiaal, tolerantie, ruwheid, nabehandeling en schroefdraad staan als voorstel bij het onderdeel in de aanvraag. Je bevestigt of corrigeert; wie dat deed en wanneer blijft zichtbaar, met een toelichting als je die geeft. Meer over aanvragen.
Veelgestelde vragen
Moet ik elk voorstel apart bevestigen?
Je beslist per waarde: bevestigen of corrigeren. Zo hoort bij iedere eis een naam en een tijdstip, en zie je welke waarden nog niemand heeft beoordeeld.
Wat doe ik als een voorstel niet klopt?
Je corrigeert de waarde naar de tekening; de correctie ligt vast met naam en tijdstip. Een toelichting mag, bijvoorbeeld het aanzicht of de doorsnede waarin de juiste waarde staat.