Wat is trommelen?

Het is een vorm van massabehandeling; de slijpchips zijn van keramiek of kunststof. Door de beweging van chips langs de delen slijten bramen weg, ronden randen af en wordt het oppervlak egaal mat of juist glanzender, afhankelijk van chips en compound. Het werkt op veel delen tegelijk zonder handwerk per stuk. Eén rand gericht behandelen kan het niet.

Waar hangt het resultaat van trommelen van af?

Het resultaat hangt af van vorm, grootte en materiaal van de chips, de compound, de verhouding tussen chips en delen, de intensiteit van de machine en de cyclustijd, die van minuten tot uren kan lopen. Uitstekende randen en hoeken ronden sneller af dan binnenranden en randen in boringen en uitsparingen; een braam in een kruisboring wordt slecht bereikt. Chips moeten duidelijk groter of juist kleiner zijn dan gaten en sleuven, zodat ze niet vast komen te zitten. Delen die tegen elkaar slaan, kunnen deukjes krijgen; dunne of kwetsbare delen kunnen vervormen. Er gaat ook wat materiaal af van de vlakken en de ruwheid verandert, wat bij krappe maten en functievlakken meetelt.

Hoe werkt trommelen in de praktijk?

De kosten zitten in de lading, niet in het stuk: een cyclus behandelt veel delen tegelijk, dus per stuk is het goedkoop in een serie en relatief duur voor een paar stuks. Laden, spoelen, drogen en controleren op achtergebleven chips komen erbij. Zichtvlakken en kwetsbare delen gaan apart of in een bak met scheidingen. Vraagt de tekening volgens ISO 13715 op de ene plek een scherpe rand en op de andere een afgeronde, dan haal je dat met trommelen alleen met afdekken of een aparte bewerking.

Waarmee wordt trommelen vaak verward?

Trommelen is geen stralen: bij stralen richt je straalmiddel op het oppervlak, trommelen werkt op het hele deel tegelijk en rondt vooral randen af. Ontbramen met de hand of in de machine behandelt elke rand apart; trommelen bewerkt alle bereikbare randen tegelijk, maar niet even sterk: dat hangt af van waar de rand ligt.