Wat is een feature?

Geometrisch is het een samenhangende groep vlakken die samen één te maken vorm beschrijven, zoals ook een schouder of een eiland. Het 3D-model bestaat uit vlakken en randen; een feature groepeert die tot een vorm met afmetingen, zoals diameter en diepte, en met de eisen die erop staan. Daarmee is de feature een gangbare eenheid waaraan je bewerkingen, gereedschap en tijd koppelt. Een gat van ⌀12 H7 met Ra 1,6 µm is één feature met twee eisen, die je bijvoorbeeld boort en ruimt.

Hoe werkt een feature in de praktijk?

Veel calculaties zijn per feature opgebouwd: je telt de features per soort, bepaalt voor iedere feature bewerking en tijd en maakt de som. Dat is een calculatiemethode, geen wet: twee gaten die in het model gelijk zijn, kunnen een andere tijd vragen. Het ene kan een doorlaatgat zijn, het andere een passing met een positietolerantie ten opzichte van een referentie, die je zo mogelijk in dezelfde opspanning maakt als die referentie. Naast het aantal telt de bereikbaarheid: vanuit welke richting de feature te maken is, en welke opspanning daarbij hoort. Een gemiste feature is een ontbrekende regel in de calculatie.

Waarmee wordt een feature vaak verward?

Een feature is geen eis: de boring is de feature, H7 is de eis erop. Het is ook geen bewerking: ruimen is wat je doet om H7 te halen. Een ontwerpfeature in het CAD-model, zoals een extrusie of uitsparing in de modelboom, valt niet vanzelf samen met een maakfeature: één uitsparing kan een kamer met drie boringen zijn. En in een ballontekening of meetrapport betekent ‘kenmerk’ meestal een genummerde eis, niet een vorm.

Hoe zie je een feature in Blake?

In Blake staan de eisen uit de tekening, zoals toleranties, ruwheid en schroefdraad, als voorstel bij het onderdeel. Je bevestigt of corrigeert ze; wie dat deed en wanneer blijft zichtbaar, met een toelichting als je die geeft. Frezen, draaien, boren en tappen staan als aparte regels in de calculatie, elk gemarkeerd als schatting. Meer over aanvragen.